De Verwerkplaats
De Verwerkplaats ontstond in een periode van rouw, na het verlies van een
dierbare. In plaats van dat verlies te negeren, gebruikte Esmee het als creatieve motor en zocht ze naar een manier om haar gevoelens te verwerken via haar werk.
ze vond houvast in de natuur en haar achtergrond: ze groeide op tussen de planten, op een vaste plantenkwekerij. De kennis en verhalen van haar familie vormen het fundament van dit werk. Vanuit die basis is ze gaan werken met
ecoprint technieken, zelfgekweekte planten en gerecyclede materialen van de kwekerij. Zo bouwde ze haar eigen
werkplaats – letterlijk én figuurlijk – als plek voor verwerking, groei en onderzoek.
De installatie groeide met haar mee: planten werden vanaf zaad opgekweekt en bloeiden tegelijk met het project. Het geheel werd afgesloten met een videowerk dat haar proces en de locatie documenteerde.
Duurzaamheid stond centraal: ze oogstte bewust, beschadigde de natuur niet onnodig en gebruikte enkel hergebruikte materialen. De Verwerkplaats is daarmee niet alleen een persoonlijke installatie, maar ook een pleidooi voor kunst die in harmonie met de omgeving ontstaat.
Het maken van de verwerkplaats
De Verwerkplaats ontstond aan de hand van een rouwproces en kreeg daardoor zijn vorm. Het maken van de werkplaats begon bij het ontdekken van ecoprinten. Na een paar kleinere testen volgden er twee grote ecoprints. Het maken van deze prints was in sommige omstandigheden (weer en locatie) niet altijd even makkelijk. Daarom ontstond het idee om een werkbank te creëren, speciaal voor het maken van ecoprints. Deze werkbank werd gemaakt van hergebruikte materialen, afkomstig van de vasteplantenkwekerij. Doordat de materialen er al waren, bepaalden de vorm en staat van de materialen vaak hoe de werkbank langzaam zijn uiteindelijke vorm kreeg.
Tijdens het maken van ecoprints kwam Esmee achter de laatste nodige aanpassingen aan de werkbank en begon ze langzaam met het uitbreiden van de werkplaats. Zo besloot ze zelf bloembakken te maken, weer van hergebruikte pallets. In deze bloembakken kon ze zelf bloemen kweken die nodig waren voor het maken van de ecoprints. Esmee nam bepaalde elementen uit het maken van de ecoprints ook op, en zo ontstond het idee voor een video. Al het werk is gemaakt op dezelfde locatie en met de video wil Esmee de locatie naar de toeschouwer toe brengen en een glimp geven van het maakproces (deze video kun je bekijken op Esmee haar instagrampagina). Al deze losse elementen samen vormde een groot geheel: De Verwerkplaats. De installatie werd tentoongesteld tijdens de Exposure 2024(eindexamen expositie) van het HKU en later nog twee keer bij Kunststation Delden.
Hier zie je de werkbank die nog afgemaakt word. De werkbank is voornamelijk gemaakt van hergebruikt pallethout.
Dit zijn de twee grote ecoprints waaruit het verlangen voor een werkplek/werkbank ontstond.
Hier ze je een close-up van een van de bloembakken die onderdeel zijn van de installatie.
De tafel is over de tijd bedrukt geraakt met de vele ecoprints die erop zijn gemaakt. Ook zie je hier de rubberen hamer die Esmee gebruikt in het ecoprint proces.
Dit is een close-up van een van de eerdere experimenten die plaats vonden in de verwerkplaats.
De verwerkplaats was Esmee haar afstudeer werk en stond tijdens Exposure 2024 tentoongesteld op het HKU.
De Ecoprints
In de verwerkplaats zijn en worden nog steeds ecoprints gemaakt. Deze prints gemaakt van Biologisch gekweekte bloemen (en milieubewust geplukt) en vervagen over tijd. Deze werken zijn net als rouw, veranderlijk. Rouw evolueert met de tijd en neemt verschillende vormen aan. Op dezelfde manier zal ook dit werk in de loop der tijd veranderen: het zal verkleuren en/of vervagen, totdat uiteindelijk alleen een herinnering overblijft van wat het ooit was.
Wil je meer ecoprints bekijken? klik dan op de knop hieronder.
